चितवन, माघ २६ । चितवनको समाजसेवामा तीन दशकदेखि ‘मीना दिदी’का रूपमा परिचित मीनाकुमारी खरेल यतिबेला आफ्नो सेवाको अनुभवलाई संसदसम्म पुर्याउने अभियानमा छिन्। चितवन क्षेत्र नम्बर २ बाट चुनावी मैदानमा उत्रिएकी खरेलको पहिचान केवल एक राजनीतिज्ञ मात्र नभई महिला, बालबालिका र सीमान्तकृत समुदायको भरपर्दो अभिभावकका रूपमा रहेको छ।
खरेलको व्यक्तित्व र चुनावी यात्राका मुख्य पक्षहरू:
राजनीतिक तथा प्रशासनिक पृष्ठभूमि: २०२४ सालदेखि विद्यार्थी राजनीति (नेविसंघ) बाट यात्रा सुरु गरेकी खरेल कानुनकी स्नातक हुन्। उनले ३ वर्ष सर्वोच्च अदालतमा अधिकृतका रूपमा काम गरेर सरकारी कार्यप्रणालीको अनुभवसमेत बटुलेकी छिन्।
संस्थागत समाजसेवा: उनले आदर्श नारी विकास केन्द्र, आदर्श गृह र सडक बालबालिकाका लागि ‘हाम्रो घर’ जस्ता संस्थामार्फत १,१८३ भन्दा बढी हिंसापीडित महिला तथा बालबालिकाको सफल पुनर्स्थापना गरिसकेकी छिन्।
आर्थिक सशक्तीकरण: महिलाहरूलाई आत्मनिर्भर बनाउन लघु ऋण परियोजना र सहकारीको अवधारणालाई उनले चितवनका गाउँ-गाउँसम्म पुर्याएकी छिन्।
एजेन्डा र अठोट: ‘मैले राजनीति सिकेकी होइन, जीवनबाट बुझेकी हुँ’ भन्ने खरेलले संसदमा पुगेर सामाजिक न्याय, मानव बेचबिखन नियन्त्रण र महिला अधिकारका लागि नीतिगत तहमा काम गर्ने लक्ष्य राखेकी छिन्।
मीना खरेलको काम स्थानीय सीमामा सीमित छैन ।०६६ साल वैशाख १ गते घरेलु हिंसा, लैङ्गिक हिंसा र मानव बेचबिखनबाट प्रभावित महिला तथा उनीहरूका आश्रित बालबालिकाका लागि असहाय महिला तथा बालबालिका पुनर्स्थापना केन्द्र ‘आदर्श गृह’ स्थापना गरियो । उद्धार, मनोसामाजिक परामर्श, कानूनी सहायता, सीप विकास, आयआर्जन र पारिवारिक वा सामाजिक पुनर्मिलनमार्फत हालसम्म एक हजार १८३ भन्दा बढी महिला तथा बालबालिकालाई पुनःस्थापित गराइसकिएको छ । हाल पनि थुप्रै महिला तथा बालबालिका संस्थाको संरक्षणमा छन् ।
प्रचारमुखी राजनीतिभन्दा पर रहेर तीन दशकसम्म ‘मौन सेवा’ गरेकी खरेलको उम्मेदवारीलाई चितवनमा अनुभूति र विश्वासको राजनीतिका रूपमा हेरिएको छ।
